PUSZCZA JODŁOWA

Jak widzimy (np. w górnym reglu Tatr) rozwój lasu może się zakończyć panowaniem świerka. Jeśli jednak opady są dość obfite, a gleba zasobna w potas i fosfor, to z takiego siedliska świerki zostaną wyparte przez buki i jodły: gatunki bardziej wymagające, ale i lepiej korzystające z żyzności gleby. Jodła potrzebuje dwa razy tyle potasu co świerk, buk dwa razy więcej fosforu od świerka.  Puszcza jodłowa porastająca Góry Świętokrzyskie jest ostatnim ogniwem rozwoju biocenozy – zespołu organizmów żyjących na danym terenie. Świat żywy Puszczy Jodłowej osiągnął stan dyna­micznej równowagi, nie oznacza to jednak, że pozostaje niezmienny. Jodły osłabione po ostrej zimie 1979 roku zostały zaatakowane przez grzybki. Igły brunatnieją, drzewom grozi zagłada. Zanosi się na to, że teraz buk zdobędzie przewagę liczebną. Takie naturalne zmiany składu lasu nie są niczym nadzwyczajnym.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Hej, mam na imię Dawid i witam Cię na moim blogu. Wpisy, które będę tu dodawał, bezpośrednio będą odnosiły się do tematu mieszkań. Serdecznie zapraszam Cię do lektury 🙂
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)